Likaony są czasami nazywane malowanymi wilkami - ze względu na zachowania stadne i łaciate futro w ziemistych kolorach. Te dzikie psy doskonale współdziałają podczas polowania. Biegające na długich dystansach psy współpracują niczym sztafeta. Aby upolować duże zwierzę, takie jak gazela, gnu lub inna antylopa, gonią je tak długo, aż straci siły. Likaony swoją wytrzymałość zawdzięczają pewnym charakterystycznym cechom: silnej, o dużej objętości klatce piersiowej, szczupłym nogom, które łatwo unosić, a także krótkiej i rzadkiej sierści, pozwalającej szybko wydalić ciepło wydzielane przez mięśnie podczas biegu. Chociaż likaony nie ukrywają się przed zwierzętami, na które zamierzają polować, to jednak, zbliżając się do pasącego się stada, opuszczają głowy i kładą duże, okrągłe uszy do czasu, aż wybiorą ofiarę. Zwykle jest to zwierzę młode lub słabe. Na afrykańskiej sawannie między ofiarą i drapieżnikiem istnieje pewien rodzaj komunikacji. Gdy gazela tomi zobaczy w pobliżu likaony, zaczyna podskakiwać na sztywnych nogach. W im lepszej jest kondycji, tym wyżej podskakuje - być może mówiąc drapieżnikom, że zrobią lepiej, gdy wybiorą inną, słabszą sztukę, Kiedy w trakcie pogoni ofiara zmieni kierunek ucieczki, przywództwo przejmują te zwierzęta, które są najbliżej. Dominująca w stadzie para odgrywa główną rolę w zabijaniu zdobyczy, atakując brzuch i boki bezbronnego zwierzęcia.